نگاهی به سه فیلم سال 2016:
آریان گلصورت
خولیتا (پدرو آلمودووار): پس از کمدی ناموفق و ناامید کننده من بسیار هیجان زدهام (2013)، آلمودووار بار دیگر به ناحیه قدرت خود بازگشته است. یک ملودرام رازآلود که داستانش مانند تعدادی از مهمترین آثار
ملازم (پارک چان ووک)
آریان گلصورت
روایتی نامتعارف، غافلگیر کننده و باشکوه از کهن الگوی انتقام
پیشرفت صنعت سینمای کره جنوبی و بالا رفتن کیفیت و سطح فنی فیلمهای تولید شده در این کشور، به ویژه از آغاز هزاره جدید، بر مخاطبان پیگیر سینمای جهان پوشیده
برچسب: نویسنده: بهنام سلطانی تاريخ: دوشنبه 22 آبان 1396 ساعت: 14:36
در شماره 266 دنیای تصویر، مطلبی نوشتهام با عنوان پیش از غروب: نگاهی به جهانبینی آثار عباس کیارستمی
بخشی از این مطلب را در ادامه میخوانید:
«اما یکی از آثار برجسته کیارستمی که از طریق آن میتوان به وجوه مختلفی از جهانبینیاش رسید، طعمِ گیلاس است.
برچسب: جشنواره, نویسنده: بهنام سلطانی تاريخ: دوشنبه 22 آبان 1396 ساعت: 14:36
سکوت (مارتین اسکورسیزی)
نبرد میان جسم و روح
مارتین اسکورسیزی بالاخره پس از سه دهه، موفق شد اقتباسی از رمان محبوب خود را جلوی دوربین ببرد. سکوت که بر اساس کتابی به قلم شوساکو اندو ساخته شده است، داستان دو کشیش جوان در قرن هفدهم را به تصویر میکشد که
برچسب: حیوانات, نویسنده: بهنام سلطانی تاريخ: دوشنبه 22 آبان 1396 ساعت: 14:36
آنها هرگز به رد راک نرسیدند...
آریان گلصورت
اینک آخرالزمان:
فیلم با لانگ شاتهایی از چشم اندازهای پوشیده از برف شروع میشود. تصاویری که همراه با موسیقی باشکوه و موثر انیو موریکونه نوید اثری مخوف را میدهند. پس از نقش بستن نام فیلم و خالق آن کوئن
برچسب: یادداشت, نویسنده: بهنام سلطانی تاريخ: دوشنبه 22 آبان 1396 ساعت: 14:36